Öyle bir sevmiştim ki uğruna canımı bile hiç düşünmeden feda edebilirdim.. bunu hala yapabilirim ama o bunu hak etmiyor. bana ilk çıkma teklifi ettiğinde kabul etmemiştim 2. teklifi kabul ettim ama ben bilmezdim bu kadar seveceğimi o beni bırakıp gitti o beni kalbimde bir hançer elimde kuru bir gül ile bırakıp gitti gözyaşlarım faryat oldu sevdama beni hiç bırakmayacak diye düşünürdüm yanıldım şimdi sessiz ve karanlık bir kuytuda onun gelip beni oradan çıkarmasını bekliyorum ama boş umutlar içinde o hiç gelmeyecek gelse bile çok geç olacak "İnsafsız beni bırakıp gittin Ölümüm oldu uzaklara gidişin" Şimdi yazdığı mektuplarla kendimi avutuyorum yalniz ve Çaresİz...